Millenialsi i winyle

Masz mniej niż 30 lat i kupujesz winyle? Nie jesteś wcale wyjątkowy…

Uwielbiasz patrzeć na swój gramofon. Na pytanie, dlaczego winyl brzmi lepiej, potrafisz się solidnie rozpisać. Jednym z Twoich ulubionych zajęć jest wyszukiwanie najsmaczniejszych, winylowych kąsków w sklepach z winylami i w internecie. Masz mniej niż 30 lat. I choć może Cię to zaskoczy, jeśli chodzi o „winylową gorączkę”, jesteś w grupie podwyższonego ryzyka. Jak to możliwe, że to właśnie pokolenie millenialsów, które nie pamięta złotych czasów winyla, stoi za jego komercyjnym odrodzeniem?

Dzień, gdy ogłoszono śmierć winyla

Był to rok 1982. Rozwijana przez kilka lat w porozumieniu między Philips a Sony technologia CD w końcu wydała swoje owoce. Na rynku zadebiutowały albumy na płycie kompaktowej. I niemal natychmiast okazały się ogromnym sukcesem. Sprzedaż płyt winylowych poleciała na łeb na szyję. W 1988 CD zrzuciły czarne krążki z piedestału w Stanach Zjednoczonych. Jeszcze tego samego roku prasa na całym świecie zaczęła obwieszczać śmierć płyty winylowej.

Tak mniej więcej wyglądała pierwsza dekada historii winyla w życiu dzisiejszych 30-latków, pokolenia określanego często mianem millenialsów. Na świat przyszli, gdy CD właśnie odnosiły swój wielki triumf. Złotych lat płyty winylowej nie pamiętają wcale. Wydawałoby się, że w świecie cyfrowym powinni czuć się jak u mamy, z kolei w tym analogowym – jak w muzeum. Jeśli do takich wniosków doszedł wówczas przemysł muzyczny, dziś może czuć się mniej więcej tak jak Decca Records po sukcesie grupy The Beatles…

the_beatles_in_americaCo takiego zrobiła Decca Records słynnej czwórce z Liverpoolu? Odpowiedź na to pytanie pozostawimy waszym zdolnościom śledczym. Źródło: wikipedia.org

Liczby nie kłamią

Wspomniałem, że w latach 80. sprzedaż winyli zaczęła dołować? To duże niedopowiedzenie. Przecież jeszcze niedawno święcące triumfy winyle, stanowiły w roku 2004 ledwie 0,2% łącznej sprzedaży wszystkich nośników! W roku 2007 w Wielkiej Brytanii, kraju niezliczonych sklepów z płytami, sprzedano ledwie 200 tys. egzemplarzy. W oczach wielu z ówczesnych obserwatorów winyle były już niczym więcej niż reliktem poprzedniej epoki, wielbionej przez tych, którzy nie chcieli, nie potrafili lub zapomnieli wsiąść do pociągu odjeżdżającego do „Nowoczesności”. Nawet pod względem jakości dźwięku płyta CD była w tamtych czasach powszechnie uważana za doskonalszą.

Wtem, wydarzyło się coś niespodziewanego. W okolicach roku 2008 sprzedaż winyli znów zaczęła wzrastać. Początkowo był to nieznaczny przyrost. Potem nastąpił jednak efekt kuli śniegowej. W roku 2014 sprzedano na świecie 52% więcej czarnych płyt niż w roku poprzednim. Trend ten, określany czasami jako „renesans winyli”, wciąż trwa. Początkowo, tak jak wielu innych, przekonany byłem, że był (jest) on efektem nostalgii, którą do winyli czuje pokolenie baby boomers. To przecież właśnie oni najlepiej pamiętają czasy, gdy mówiło się muzyka, a myślało się winyl. Okazało się, że po raz kolejny byliśmy jak wspomniana Decca.

Millenialsi i winyleTo pokolenie millenialsów stoi za fenomenem powrotu winyla do łask.

Tradycja… zrywania z tradycją

Dziś wszystkie znaki na niebie i na ziemi wskazują, że to właśnie pokolenie millenialsów w znacznym stopniu stoi za fenomenem powrotu winyla do łask. Jak informuje branżowy portal MusicWatch, połowa ze wszystkich współczesnych kupujących winyle to osoby poniżej 25 roku życia, wśród których dominują mężczyźni. Chcecie więcej dowodów? Wystarczy spojrzeć, w jakich miejscach można dziś kupić czarne płyty. Jasne, dziś coraz lepiej mają się sklepy z płytami. Jednak skazane kilkanaście lat temu na pożarcie produkty dostępne są także w sieciówkach takich jak Empik, Target czy Best Buy. Swoje albumy na winylach wydają z kolei artyści tacy jak Justin Bieber, którzy – zaryzykuję stwierdzenie –  nie kierują swojej twórczości do baby boomers.

Dlaczego millenialsi tak mocno zainteresowali się winylami, nośnikiem tak wiekowym i tradycyjnym? Może dlatego, że dla nich winyl… wcale nie jest tradycyjny! Gdy przyjmowali pierwszą komunię, winyle szykowały się już na ostatnie namaszczenie i dawno wycofały się już z domów ich rodziców na z góry upatrzone pozycje – na śmietniku, strychu albo w piwnicy. Z ich punktu widzenia, są przedmiotem niezwykłym, zachwycającym różnorodnością i nietypowym kolorem. Rzeczy, które dla starszego pokolenia były chlebem powszednim, jawią się im wśród wizualnej bylejakości cyfrowych wydań jako pod każdym względem nadzwyczajne.

Millenialsi i winyleOtwarcie krakowskiego sklepu z winylami Paul’s Boutique Record Store (2016).

Muzyka w promocji

W anglojęzycznych publikacjach traktujących o fenomenie niezwykłego związku między winylami i millenialsami często pojawia się też kwestia ceny. Rzekomo, w drugiej połowie poprzedniej dekady to właśnie niskie ceny używanych winyli popchnęły młodzież do niezależnych sklepów winylowych. Jak ma się to w Polsce? Nie da się ukryć, że ceny nowych egzemplarzy czarnych płyt do niskich nie należą. Albumy używane dają jednak niebywałą możliwość kupowania muzyki na kilogramy (dosłownie!) bez opróżniania swojego portfela. Zwłaszcza, gdy pod ręką ma się nowoczesne rozwiązania takie jak Vinu – wspierające kupowanie winyli online.

„Jest fajny, bo jest fajny i trzaska”

A co z jakością muzyki na winylu? Na ten temat napisano już książki. W tym przypadku ważniejsze jest jednak nie to, co jest, ale to, co się wydaje. A dzisiejszy konsensus wyraźnie sprzyja czarnej płycie. W pogoni za jak najlepszych dźwiękiem, kupujący, młodzi i starzy, gonią przecież za winylami, gramofonami oraz sprzętem audio. Tu nawet od niewielkiego elementu zależeć może jakość całego zestawu.

Sama płyta winylowa także daje pod względem dźwięku mnóstwo satysfakcji. Tak wiele zależy przecież od tego, jak się o nią dba. Z kolei dla jeszcze innych wartością samą w sobie są także te niepożądane „efekty” dźwiękowe, wszelkiego rodzaju szmery i trzaski wynikające z mikrouszkodzeń powierzchni płyty, a do ucha docierające jako „ciepłe” brzmienie. Według Seana Olive’a z Harman International, przekonanie o dźwiękowej wyższości winyla, może być częściowo psychologicznym efektem tych wszystkich rytuałów, wysiłku oraz przygotowań związanych z słuchaniem płyt winylowej.

Millenialsi i winyleŻyczmy Wam winyli wolnych od kurzu i wszelkich innych zakłóceń. Źródło: wikipedia.org

W pogoni za doświadczaniem

I w ten oto sposób dochodzimy do ostatniego, moim zdaniem najważniejszego, powodu, dla którego millenialsi tak upodobali sobie płyty winylowe, że doprowadzili do ich renesansu. Myślę tu o namacalnym, pełnym i bardzo intensywnym doświadczeniu, jakim jest obcowanie z płytami winylowymi. W czasach iTunes, gdy muzyka zaczęła kompletnie tracić formę fizyczną, wielkie płyty w pięknych okładach oraz cały rytuał związany z ich kupowaniem i odtwarzaniem, dają po prostu coś innego. Dziś, gdy muzyka w coraz większym stopniu stawowi tło i wypełniacz podczas uzupełniania tabelek w Excelu i zakupów w galerii, winyle oferują millenialsom unikatowe doświadczenie – możliwość kompletnego skupienia się na jednej tylko rzeczy. I to już jest coś!

Z zawodu copywriter, tłumacz i webmaster wyspecjalizowany w nowych technologiach. W wolnym czasie chętnie sięgający także po te bardziej tradycyjne, w tym gramofony i płyty winylowe. Interesuje się sposobem, w jaki słowa wpływają na ludzi oraz potencjałem sieci do zmieniania naszych przyzwyczajeń. Muzycznie najbardziej interesuje go soul, funk i r&b.

Zapraszamy do dyskusji

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.

  • Nono
    Nono 22 października 2016, 16:57

    Brawo. Winyl to rzecz namacalna, okładka, zapach, rytuał i radość przy zakupie. Mp3 tego nie zastąpi.
    BTW tekstu nie da się czytać. Autorze przeczytaj Kinga „Jak pisać” i tnij, bo to powyżej zahacza o grafomanię.

  • Ptasiek
    Ptasiek 21 października 2016, 14:51

    Po pierwsze i najważniejsze. Nie ma tak naprawdę żadnego „renesansu winyli”. Przyszła po prostu moda na winyle i ludzie chętnie kupują (zwłaszcza młodzi – czyli przeważnie podatni na modę). Za kilka lat śladu po tym nośniku nie będzie (niestety). Dowód na modę ? Choćby to, że nagle odkryli jakie to super brzmienie w porównaniu z płytą CD. Taaaa, najciekawsze jest to, że może ułamek procenta „miłośników” może to stwierdzić bo posiada świetny sprzęt, na którym te różnice słychać. Niestety większość posiadaczy Unitry, Bambino, Danieli, Techniksów, Soniaków czy innych Duali o wyższości winyla nad CD nie powinni się w ogóle wypowiadać. Nie mają o tym pojęcia. Niestety wypowiadają się, pierniczą farmazony. Przez tych sezonowych miłośników winyli większość interesujących płyt poszła cenowo w górę potwornie :/ Nawet byle szmelc ma teraz cenę 2-3 razy większa niż jeszcze 3-4 lata temu. Sprzedawcy zarabiają a nowi „miłośnicy” czarnych krążków, którzy nagle odkryli słabość do tego nośnika kupują te płyty nie mając pojęcia ile tak naprawdę powinny kosztować. To właśnie oznaka mody, zero (w większości) zorientowania w temacie. A tak z innej beczki. Co to do cholery jest „pokolenie millenialsów” albo „pokolenie baby boomers” ?????????? Mógłbyś autorze łaskawie pisać po polsku a nie silić się na jakieś pierdoły ??

    • user5263100939482
      user5263100939482 21 października 2016, 17:25

      Trudno sie nie zgodzic ze to moda. Jednak gdyby nie ta moda to ciezko byloby dostac dzisiaj tyle muzyki w formie fizycznej. Niestety cos za cos.

      • Ptasiek
        Ptasiek 22 października 2016, 15:22

        Zgadza się. Niestety jest też druga strona medalu, o której rzadko się mówi. Obecnie wiele tytułów ukazuje się na czarnej płycie. Wiele z tych materiałów było pierwotnie nagrywanych w okresie kiedy nośnik ten był martwy (głównie lata 90-te). Nagrania te miksowane były pod płyty CD i dziś (z racji że nie ma specjalnego miksu pod winyle) stosuje się ten właśnie miks. Na winylu brzmi to jednak fatalnie. Dlatego ja bym nie polecał kupować nowych wydań płyt z lat 90-tych. Szkoda kasy. Producenci chcą sprzedać nam gówno korzystając z mody. Nie dotyczy to oczywiście płyt, które pierwotnie (przed laty) ukazały się na winylu.

        • Łyli
          Łyli 24 listopada 2016, 18:16

          Zgadzam się w 100%

    • MarkoS
      MarkoS 22 października 2016, 10:50

      co skomplikowanego jest w określeniu „pokolenie millenialsów”?

      • Ptasiek
        Ptasiek 22 października 2016, 15:13

        Nie ma nic skomplikowanego. Jest to po prostu kretyńskie określenie, do tego niepotrzebne. Naprawdę nie można napisać normalnie, że chodzi o ludzi w wieku około 30 lat ??

        • MarkoS
          MarkoS 23 października 2016, 13:52

          obraź się na język, który jest chłonny i lubi zapożyczenia :-)

  • raj
    raj 21 października 2016, 01:57

    Z jednej strony to prawda, że winyle są pięknymi przedmiotami i często małymi dziełkami sztuki edytorskiej, nieco podobnie jak książki. Z drugiej strony, może niektórym się faktycznie podobają te trzaski, ale mnie zawsze w czasach, gdy jedynym źródłem muzyki były winyle (no, była jeszcze muzyka wydawana na kasetach magnetofonowych, ale kasety dawały znacznie słabszą jakość dźwięku) doprowadzały do szału i miałem ich serdecznie dość. Dlatego z ulgą zrezygnowałem z płyt winylowych gdy pojawiły się CD.
    Więc może taki kompromis: warto mieć winyle, żeby je mieć, i żeby je… oglądać ;), natomiast słuchać muzyki to może jednak mimo wszystko z czystej, nie trzeszczącej i nie szumiącej cyfrowej wersji.

    • Klaudiusz
      Klaudiusz 21 października 2016, 07:13

      Zadbana, umyta, nieporysowana płyta nie trzeszczy, zwłaszcza na odpowiednim sprzęcie. Co więcej, potrafi głębiej zabrzmieć niż cyfra. Więc pokrętna trochę ta logika:)

  • Zkj
    Zkj 20 października 2016, 16:56

    Z calym szacunkiem ale milleniallsi to ludzie urodzeni w okolicach 2000roku wiec maja kolo 20 lat a nie 30…

    • MarkoS
      MarkoS 20 października 2016, 17:01

      Millenialsi to pokolenie Y – urodzone w latach 80-90.

  • Mortaros
    Mortaros 20 października 2016, 13:44

    Fajny wpis, ale słowo milenialsi nadużywane ;)

  • staryfan
    staryfan 20 października 2016, 10:30

    Biorąc pod uwagę fakt kto przegląda regularnie woski w Saturnie to autor ma racje. Zwykle widze tam mlodych ludzi ktorzy – o dziwo – zachwycaja sie nowymi edycjami klasykow w stylu Led Zeppelin czy Pink Floyd. W jakis dziwny sposob historia zatoczyla kolo…