Skin Alley – Skin Alley (1969)

Skin Alley to jeden z wielu zespołów, które powstały w Anglii na przełomie lat 60 i 70 i tworzyły szeroko pojęty rock progresywny. To, co szczególnie cenię w twórczości Skin Alley, to niezwykłe brzmienie. Dobrym punktem odniesienia może okazać się twórczość art-rockowej grupy Cressida, trochę też The Moody Blues. Wspaniałe połączenie brzmienia organów Hammonda, gitary, wokalu oraz okazyjnie fletu przenosi nas w łagodny, bajkowy jazz-rockowy świat.

Największy przebój w całej twórczości Skin Alley otrzymujemy już na początku pierwszej płyty Skin Alley. Living in Sin utrzymany w średnim tempie przypomina nieco za sprawą głównego motywu na flecie twórczość Jethro Tull. Ten utwór na warsztat wzięła także polska grupa Test. Zarówno nieco żywsze utwory (Marsha) jak i te bardziej intymne i tajemnicze (Tell Me, All Alone) dają wyraz niezwykłego kunsztu i wyobraźni muzyków. Dla Skin Alley każdy moment jest dobry, aby oddać się swobodnej improwizacji. Świetnymi przykładami są Night Time i Marsha. W Mother Please Help Your Child zaskakuje refren zaśpiewany na modłę staropolskiej pieśni… Bogurodzica. Na dawną zabawę dworską zabiera nas z kolei dwuminutowa miniatura Country Aire. Zespół nie zapomina także o bluesowych zagrywkach. W Highway panowie brzmią niemal jak Climax Blues Band.

Pierwsza płyta Skin Alley jest moją ulubioną płytą zespołu. W ciągu kolejnych lat Skin Alley nagrali jeszcze trzy albumy, z czego zwłaszcza To Pagham and Beyond jest utrzymany w klimacie debiutu. Polecam.

Pasjonat muzyki progresywnej i psychodelicznej, jazzu, americany oraz płyt winylowych. Życzy Dylanowi literackiej Nagrody Nobla. W pewien upalny wieczór założył Psychosondę.

Zapraszamy do dyskusji

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.